Oke, het is een hele tijd geleden da tik iets heb geschreven, maar er is dan ook heel erg veel gebeurd! Lang verhaal kort:
er zijn een aantal dingen die ik niet in het blog heb gezet omdat ik het leuk en gezellig wilde houden. Maar, truth be told, ik kon niet zo goed opschieten met de gastmoeder en het was constant onduidelijk wat zij van mij verwachtte. Ik bleef ernaar vragen, maar zij vond dat ik het allemaal zelf uit moest zoeken en er viel niet met haar te praten. Bovendien kon ik het gewoon niet eens zijn met de manier van opvoeden ('s ochtends als ontbijt marsepein en chocoladepasta uit de pot, de hele dag door koekjes, 2 x per dag pasta, woedeaanvallen en slaan werd genegeerd, de kinderen hadden geen eigen slaapkamer, het meisje sliep bij mama in bed en het jongetje in de woonkamer, en nog heel veel meer). Dus, ik heb een hele nette, vriendelijke brief geschreven waarin ik uitlegde dat onze cultuurverschillen enorm waren, waardoor ik veel heimwee had, en me ongelukkig voelde (is ook waarheid) en ook vertelde dat ik het zo moeilijk vond dat ik nooit wist waar ik aan toe was. Ook erin gezet dat ik graag op goede voet me ze wil blijven, maar dat ik wel naar een ander gezin wil en dat ik nog wel een maand wilde blijven zodat zij op hun gemak konden zoeken naar een au pair die beter bij hun gezin past.
Heb de brief achter gelaten met een notitie erbij dat ik om 3 uur thuis zou zijn zodat we erover konden praten.
Dit is dus niet goed ontvangen!! Ik werd het huis uit gezet op n woensdag, en zouden per maandag een nieuwe Au Pair hebben. Ik werd uitgemaakt voor ikweetnietwat allemaal, selfish, lack of respect, lack of human compassion, lack of kindness, you should be ashamed of yourself! etc.
Kon er geen woord tussen krijgen.
Nou, huis uit gegaan zonder aan mn spullen te denken, naar een hotel gegaan, gebeld met het au pair bureau (waar ik ook al n paar keer mee gemaild had en die volledig op de hoogte waren van de situatie). Gelukkig staan zij compleet achter mij, en ze zijn hard op zoek gegaan naar nieuwe gastgezinnen. Officieel is er namelijk een two-weeks-notice, maar aangezien ik niet meer welkom ben in het huis heeft de familie contractbreuk gepleegd en kreeg ik prioriteit bij het vinden van een nieuwe familie.
Toen ik de dag erna mijn spullen op kwam halen, was er niet eens iemand thuis! Heb de sleutel door de brievenbus achter moeten laten, en uiteraard ben ik iets vergeten: de dure zomerjas die ik had gekocht. Gelukkig heb ik verder wel aan alles gedacht.

Nou, ik heb zo'n beetje een week in een hotel geleefd terwijl ik ondertussen veel contact had met het Au Pair bureau, en al snel contact had met een nieuwe familie. Ze wonen maar op n uurtje van Nottingham, dus ik ben erheen gegaan om een persoonlijk gesprek te houden en te zien of dit gezin bij mij past. Het voelde gelijk goed aan en ik kreeg ook de positie aangeboden! 3 dagen later kon ik beginnen.

Ik voelde me echt goed na het gesprek en dacht, gelukkig! nu gaat alles weer de goede kant op :) Maar helaas toen ik 's avonds de stad in ging om het te vieren, werd tijdens het dansen mijn portemonnee en mijn telefoon gestolen!!! Uit de tas die ik notabene om had hangen!!! En uiteraard zat alles wat ik nodig had in mn portemonnee, zoals mijn bankpas en rijbewijs. Gelukkig hebben ze mijn paspoort erin laten zitten. Op dat moment zag ik het echt allemaal niet meer zitten... Had ik eindelijk n paar vrienden gemaakt, wordt mn telefoon gestolen waarin ik alle contactgegevens had...

Gelukkig vond ik een aantal mensen terug op het internet, maar heb erg hard moeten zoeken. Naarmate de dag vorderde heb ik alles geregeld wat betreft bankzaken en dergelijke, en aan het eind van de dag voelde ik me een stuk beter en kon ik 'er weer tegenaan'. Dinsdagavond nam ik de trein naar Peterborough.

Het is een familie uit Nigeria met een 8-jaar oude dochter Modupe. De ouders zijn beide dokters, en de vader is momenteel voor zijn werk in Schotland en komt om t weekend thuis. Ik heb hem al een paar keer aan de telefoon gehad, en dat was best gezellig even kletsen. Ik ben er inmiddels een week, en alles gaat super. Ik voel me thuis op n manier die ik bij het vorige gezin helemaal niet had!

Met het meisje en mij gaat het ook goed: we doen heel veel spelletjes, gaan heel veel naar het park om badminton te spelen, en over het algemeen luistert ze goed naar wat ik zeg. Tot nu toe had ze vakantie dus heb een paar erg lange dagen gemaakt (van 07.00 tot 21.00), maar sinds vandaag is ze weer naar school.

Moeder is ook een no-nonsens figuur, er zijn dus duidelijke regels over opvoeding en het meisje is ervan op de hoogte. Ze probeert me natuurlijk wel uit, maar ik hoef alleen maar te zeggen: ' what would your mother say?' en dan toomt ze in.

Het enige nadeel hier is dat er geen wireless internet is, en dat ik dus iedere keer als ik iets wil doen op de familie computer moet (ze geven me wel volledig toegang!) Maarja je weet hoe het is als een computer door kinderen gebruikt wordt, het is een krot en de verbinding is slecht tot matig. Maar gelukkig komt er waarschijnlijk binnenkort wel wireless dus dat is dan wel fijn.

Nou, verder kan ik zeggen dat ik aanstaand weekend naar huis kom!!! Vrijdagochtend heeel vroeg vertrek ik (kan met de familie meerijden naar het vliegveld, want dit keer gaan ze vader opzoeken in Schotland), moet om 3 uur het bed uit. En maandagochtend ook weer heel vroeg ga ik weer terug naar hier en kan dan weer met de familie meerijden naar huis :) Heb er heel erg veel zin in om iedereen weer te zien!!

Nou, gelukkig gaat het nu allemaal weer goed en ik zie het zeer zonnig in (dat is het weer momenteel ook hier ;) )