Zo gauw gaan de eerste dagen voorbij: ik ben alweer 4 dagen in de UK. En wat is alles anders!

Niet alleen het links rijden (ook al is dat ook heel erg vreemd om te zien!), maar andere stopcontacten, de sinas smaakt anders, en ze hebben enorme supermarkten. Het zijn allemaal kleine dingetjes, maar als je alles bij elkaar optelt voel je je toch wel ver van thuis.

Bovendien zit ik dan ook nog eens in een Italiaans huishouden waar ze al helemaal alles anders doen. Ik ben er inmiddels al achter dat de kinderen behoorlijk verwend en niks in de weg gelegd worden. Er zijn geen regels zo lang als ze niks (belangrijks) kapot maken of zichzelf pijn doen.

Over het algemeen zijn het schatjes, maar Alice kan nogal eens boos worden en beginnen te slaan of dingen naar de televisie te gooien. De ouders reageren hier nauwelijks op! Ook als er iets anders gebeurt wat niet mag, dan krijgen ze alleen 1 x te horen dat het niet mag en daarna wordt het genegeerd. Soms vind ik dit wel moeilijk, omdat ik het zelf zo anders gewend ben. Op deze manier weet ik ook niet zeker of er uberhaupt iets is wat niet wordt getolereerd.

Eten doen de kinderen de hele dag aan één stuk door.

Ze beginnen 's ochtends met chocolade cakejes, tijdens het boodschappen doen krijgen ze stukjes brood en donut, eenmaal thuis wordt er een lunch gekookt (tot nu toe steeds pasta).

In de middag vinden ze nog tijd om de kinderen kaasstengels, pannenkoeken en geglazuurde broodjes te geven.

's Avonds wordt er dan weer een maaltijd gekookt voor de kinderen. De ouders eten vaak later op de avond iets heel simpels zoals gewoon brood of een omelet. Ik eet tot nu toe mee met de kinderen, ik vind het allemaal wel lekker wat er voor hun gekookt wordt.

Verder zijn we 1 x met z'n allen in het city centre geweest, en een keer in de speeltuin. Dat was wel leuk, het was supermooi weer! Het enige wat Max en Alice wilden was op de schommel. Ik heb bijna een vol uur staan duwen, maar dat was wel lekker rustig als je het vergelijkt met andere ouders die je achter hun kinderen aan ziet rennen.

Vandaag had ik een vrije dag. Ik ben bijna de hele dag weggeweest. Het city centre was ongeveer een half uurtje lopen vanaf waar ik woon. Het is ook wel te bereiken met de bus, maar om de weg te leren kennen besloot ik om te lopen. Het was goed te doen, ondanks dat het de hele tijd heuvel op, heuvel af was. Ik heb een paar keer de weg gevraagd, maar gelukkig ben ik niet een keer verkeerd gelopen.

Ik had me een aantal dingen voorgenomen die ik moest doen: een goedkoop mobieltje kopen voor mijn Engelse simkaart, naar de bibliotheek om te kijken of zij informatie hadden over mogelijke cursussen etc in de omgeving, een goedkope warme trui of vest kopen, naar de bank om te kijken of ik een bankrekening kan openen, en nog een paar andere dingen.

Helaas vielen een aantal dingen al behoorlijk tegen: ik kon nergens een goedkope warme trui vinden (behalve met rendieren erop maar dat ging me toch een beetje ver!!), de bank die ik moest hebben bevind zich niet in het centrum, en de bibliotheek had geen enkele informatie voor mij. Vooral dat vond ik nogal lame, aangezien ik me op dit moment een klein beetje geisoleerd voel in het huis (na vandaag was het al minder omdat ik zoveel heb gedaan :) ), en ik echt het gevoel heb dat ik andere mensen moet ontmoeten.Toen ze me in de bieb niet konden helpen voelde ik me echt eventjes down.

Gelukkig is er internet en ik heb me helemaal voorgenomen om morgenavond opnieuw flink te googlen zodat ik woensdag als ik weer vrij heb een paar locaties af kan gaan en me hopelijk ergens in kan schrijven.

Nou goed, na de teleurstelling bij de bibliotheek kwam ik er ook achter dat het lunchtijd was, en ik heb op de market square een heerlijke kaaspannenkoek gegeten in de zon. Mijn humeur steeg weer naar een lichtelijke euforie en de rest van de dag heb ik heerlijk overal rondgelopen en gewinkeld. De telefoon die ik heb gekocht is een sony ericson xperia mini, een klein ding met redelijke specificaties. Voldoende voor mijn doeleinden hier lijkt me zo.

Toen ik langs een Tourist Information Point kwam ben ik gelijk naar binnen gegaan. Ik heb een paar foldertjes meegenomen met dingen die me wel leuk lijken, zoals een Ghost-tour door Nottingham (ja Joop, dat was ook een tip van jou! :p ) en een tour door 'crimineel Nottingham van vroegahh'. Genoeg te doen dus weer de komende tijd. Ook heb ik gelijk maar een kaartenboek gekocht. Ik wou eigenlijk alleen een city-map van Nottingham, maarja dat hadden ze natuurlijk weer niet. Alleen een simplistische kaart van het centrum, en die was gratis dus die heb ik ook maar mee genomen ;)

Mijn hoogtepunt van vandaag was toen ik de boekhandel vond! Deze winkel is enorm, zo groot heb ik een boekhandel nog nooit gezien. Voor het genre sci-fi en fantasy, zoals jullie weten dat ik altijd lees, hadden ze een hele hoek uitgetrokken.

Ik was al helemaal blij toen ik zag dat het boek waar ik al 3 jaar op wacht EINDELIJK uit is! Uiteraard heb ik het gelijk gekocht en na het schrijven van dit blog ga ik er direct in beginnen.

Na een hele dag wandelen, slenteren, winkelen vond ik het tegen 6 uur wel welletjes geweest en begon ik aan de lange, voornamelijk heuvelopwaartse terugweg, en toen ik eenmaal thuis was kon ik het huis niet in!!

Ik heb wel een huissleutel, maar na eventjes morren kwam ik erachter dat de sleutel aan de binnenkant ook nog in de slot zat. Ohjee.

Ik met mijn nieuwe Engelse telefoon bellen naar de huistelefoon van de familie. Werd niet opgenomen...

De deurbel geprobeerd...

Gekeken of ik via achterom naar binnen kon...

Nogmaals gebeld....

Inmiddels was het 7 uur, ik stond al zo'n 20 minuten buiten. Gelukkig kwam Silvia toen naar beneden en ze haalde haar sleutel uit de deur. Ik ging direct naar binnen. Zij schrok wel een beetje en vroeg of ik al lang buiten was.

Zij was boven de kinderen aan het verschonen en omkleden geweest en had de bel en telefoon niet gehoord.

Wat n avontuur weer hé haha. Gelukkig was het nog warm buiten. Nou verder ben ik gelijk naar boven gegaan en dit blog gaan schrijven zodat jullie weer mee kunnen genieten van mijn leven in Nottingham. Ik weet nu niks meer te schrijven, dus ik wens jullie nog een fijne avond en tot snel!